افسانه ای وجود دارد که میگوید فیلسوف ها سفر نمی.کنند این افسانه از دوران سقراط و کانت میآید. سقراط هرگز پایش را از دیوارهای آتن بیرون نگذاشت و کانت هم هرگز بیشتر از دویست کیلومتر از محل تولدش در کونیگزبرگ دور نشد. ضمن اینکه فلسفه ی سفر هم شاخه تحقیقاتی شناخته شده ای نیست نه کتابی درباره ی فلسفه ی سفر وجود دارد نه واحد درسی ای و نه کنفرانسی به رغم همه ی این موارد فیلسوف های بسیاری به سفر اهمیت میدهند. و مفهوم فیلسوف مسافر مفهومی دیرینه است. پرسش درباره ی سفر و بررسی تغییراتی که فلسفه در آن ایجاد کرده، می تواند کمک کند به سفرهایمان عمیق تر فکر کنیم عمیق فکر کردن به چیزها معمولاً ارزشمند است و قدردانی و لذت ما آن ارزش را افزایش میدهد.

انسان ها در زمان های مختلف از نقطه ای به نقطه ی دیگر جا به جا شده و مسافت های طولانی و کوتاهی را طی کرده اند ولی همه ی این جا به جایی ها سفر نیستند ما هر روز می رویم سر کار، به فروشگاه ها سری می‌زنیم دوستان و خانواده مان را می بینیم و روزهای تعطیل برای تفریح راهی خارج شهر می‌شویم. هیچ کدام از این ها سفر نیستند. سفر با هدف خاصی انجام می‌شود و از صنعت گردشگری کشور مقصد حمایت می‌کند. اما ما چگونه می توانیم عمیق تر به سفرهایمان بیندیشیم؟ چرا سفر می‌کنیم؟ چرا سفرهایمان با یکدیگر متفاوتند؟ این پرسش ها باعث شدند امیلی توماس جذب مفهوم فلسفی سفر می شود. کتاب فلسفه سفر نظریه های فلسفی مختلف مربوط به سفر تاریخچه ی آن تجربه های مختلف سفر و سفرنامه ی امیلی توماس را به میان می‌کشد. سفر کردن از عصر اکتشاف شروع می‌شود زمانی که فیلسوف ها برای اولین بار سفر کردن را جدی گرفتند. در این سفر فلسفی با مفهوم دیگری بودن مونتنی، جان لاک و نظریات او درباره آدم خوارها و سفر به طبیعت وحشی آشنا می‌شویم. در سفرمان همراه با توماس نیمه تاریک نقشه ها را کشف می‌کنیم و متوجه می ‌شویم که چگونه فلسفه فضا از گزدش در کوهستان ها آغاز شده است و چرا باید در سفر به کلبه های چوبی لباس هایمان را بشوریم. علاوه بر این ها با مفاهیم عمیق تری از جمله اخلاق سفر به مناق در حال نابودی (سفر به یخچال ها و صخره های مرجانی) و تاثیر سفر فضا بر اهمیت وجود انسان در کهکشان را شیری آشنا می شویم. توماس سفر و مفاهیم فلسفی مربوط به آن را در کتاب با زبانی قابل درک توضیح می‌دهد و مقاله ها و کتاب های متنوعی را در این خصوص معرفی می کند.