یکدیگر را می شناسیم / روزی روی زمین / دیدم ات / من یک طرف زمین راه می رفتم / و تو یک طرف دیگرش. / می توانم بگویم چگونه بودی.آه، شبیه همه ی زن های دیگر بودی. / ببین، هنوز صورتت را / به خاطر دارم. / عصبی شدم / و از صمیم دل چیزهایی به تو گفتم /…

شعر سورسکو صحنهٔ نبرد است؛ ترکیب هوشمندانه ای است از طنز سیاه، بینش عمیق و آگاهی از خواسته های روح انسان و همین به کار او قدرت می دهد. شعر سورسکو گاهی داستان است و گاهی تمثیل و زمانی هم فانتزی می شود، اما موقعیتی واقعی و ترکیب معصومیت و هوشیاری را به نمایش می گذارد. زبان او ساده و…