بخشی از کتاب : سایه پرسید: «خودتی ماندانا؟» آهنگ صدایش آشنا بود. سایه نزدیک شد و چیزی درون ماندانا فرو ریـخت. این خوابی بود که باید هر چه سریع‌ تر از آن بیدار می‌ شد. زمزمه کرد: «تو اینجا چی کار می‌ کنی؟! چقدر تغییر کرده‌ ای!» نـمی‌ دانست شگفت‌ زده شده بود یا خشمگیـن. اگر آن ابروها و آن…

درباره‌ی کتاب : وقتی چشم باز کرد، در تابوت وحشت بود و این بار تنها نبود. ویگرات را محکم توی مشت داشت و سرش را روی دامان زنی گذاشته بود که چهره‌ ای آشنا، گیسوانی مجعد و بلند، چشمانی به سبزی برگ درختان و لب‌ هایی ظریف و کوچک داشت. زن یک دستش را روی گونه‌ی او گذاشته بود و…

بخشی از کتاب : کیانیک زمزمه کرد: «دیگه کوچک‌ ترین شباهتی به ماندانای جنگل افسون‌ شده نداری.» ماندانا پرسید: «این خوبه یا بد؟» کیانیک گفت:‌ «جادوگر بودن خیلی هم عالی و بدون نقص نیست. سعی نکن کاملا شبیه ما بشی.»

درباره‌ی کتاب : سایه‌ ی روباه‌ صورت تیغ را از رگ نازک گلوی نوزاد دور كرد و با پشت دست پرمویش خونی كه كاسه‌ ی چشم راستش را پر كرده بود پاک كرد، چند لحظه به چشمان سبز درخشان زن خیره ماند و بعد آهسته نوزاد را به طرف او دراز كرد: «خیلی خب، اجازه داری تا آخر عمر همراه…

گذشته در آینده بود یا آینده در گذشته ؟ هر چه بود ، آن لحظه ها در نظرش ، هم بی نهایت آشنا بود و هم غریب  انگار این راه را پیش تر هم طی کرده بود ، در زمانی و مکانی دیگر که همین قدر تاریک و سرد بود 

بخشی از کتاب : آبتین زمزمه کرد: «وقتی برگردی!» لحنش معمولی بود اما ریشه‌ ی موهایش سرخ‌ رنگ شده بود: «این مدت نمی‌ دیدمت اما می‌ دونستم هستی، فقط کاری نکن که دیگه نه ببینمت و نه دیگه باشی.» جام را دستش داد: «اینو توی مغزت فرو کن که باید برگردی و همه چی رو برای آبتین فیروزی هم تعریف…

اولش فقط سکوت بود و تاریکی. اما بعد، کم کم زمزمه هایی شنید. زمزمه ها او را دعوت می کردند که به آن ها بپیوندد.سوگل حواسش جمع بود و می دانست که قرار نیست به کسی یا چیزی بپیوندد. او فقط باید از این مه عبور می کرد و سمت دیگرش به ماکارا و نگهبان دشت و نون قندی می…