کودکان مفاهیم نسبی مانند خوبی را معمولا تا حدود هفت‌سالگی نمی‌فهمند و قضاوت‌شان براساس گفته‌ها و قوانین بیرونی است: «این کار خوب است چون مامان گفته» یا «این کار بد است چون تنبیه می‌شوم». پس از هفت‌سالگی، آن‌ها کم‌کم در می‌یابند که نیت پشت کارها اهمیت دارد و مفاهیم اخلاقی نسبی‌تر می‌شوند. تجربه‌های واقعی، گفت‌وگو و داستان به آن‌ها کمک می‌کند دیدگاه‌های متفاوت را درک کنند و همدلی و انعطاف ذهنی پیدا کنند. کتاب تصویری «خوبی چه رنگی است!» نوشته زهرا شاهی و تصویرگری یگانه یعقوب‌نژاد با شخصیت‌های غیرمعمول، گربایی، زرافه و لوله‌ای، کودکان هفت تا ده‌ساله را با نسبی‌بودن مفهوم خوبی آشنا می‌کند. هر شخصیت از دیدگاه خود درباره‌ی خوبی می‌گوید: گاهی یک کار خوب، گاهی یک چیز یا حتی یک خوراکی. داستان نشان می‌دهد که خوبی تنها یک تعریف مطلق ندارد و شرایط، احساسات و دیدگاه دیگران در تعیین معنا اهمیت دارد. «این داستان تصویری با جهان خیالی رنگارنگ و شخصیت‌های غیرمعمول، نه‌تنها مفاهیم نسبی خوبی را به کودکان می‌آموزد، بلکه با زیبایی‌شناسی جذاب خود، تفکر خلاق و توانایی نگاه از زاویه‌های متفاوت را در ذهن کوچک آن‌ها پرورش می‌دهد.» این داستان، همراه با گفت‌وگوهای خانواده و مدرسه، کودکان را تشویق می‌کند که از دید دیگران ببینند، همدلی کنند و در مواجهه با پیچیدگی‌های زندگی تصمیم‌های عادلانه‌تری بگیرند، و مفهومی اخلاقی و فلسفی را به زبانی ملموس و سرگرم‌کننده تجربه کنند.