ادورنو و موسیقی

بیش از نیمی از آثار نشریافتۀ آدورنو به پژوهش دربارۀ موسیقی اختصاص دارد. با‌این‌حال، با وجود رشد شهرت او در سال‌های اخیر، پژوهش‌های موسیقایی او به دلیل پیچیدگی موسیقی‌شناختیشان از نظر دور مانده‌اند. این اولین شرح مبسوط جامعه‌شناختی از نوشته‌های موسیقایی آدورنو است. رابرت ویتکین، با زبانی روشن و غیرتخصصی، خوانندۀ کتاب را با پیچیدگی استدلال‌های آدورنو دربارۀ پیوند بین موسیقی و اخلاقیات، و پیوند آثار موسیقی با ساختار اجتماعی آشنا می‌کند. در هرکدام از این فصل‌ها نظر آدورنو دربارۀ بتهوون، واگنر، مالر و برگ، شوئنبرگ، استراوینسکی و بالاخره، موسیقی جَز بیان شده است. در سرتاسر این کتاب، ویتکین به بسط گونه‌ای جامعه‌شناسی اثر هنری می‌پردازد که بر اساس آن نوشته‌های موسیقایی آدورنو می‌توان فهمید. آدورنو، بیش از هرجایی، در همین نوشته‌ها ثابت کرده که هنر حق دارد واجد نیرویی اخلاقی و انتقادی برای رشد جامعه مدرن دانسته شود. ویتکین، این نوشته‌ها را برای کسانی که موسیقی‌‌شناس نیستند بازخوانی کرده، و درک ما را از این غول اندیشه قرن بیستم فوق‌العاده بیش‌تر کرده است. رابرت و. ویتکین استاد جامعه‌شناسی دانشگاه اکستر و نویسنده کتاب هنر و ساختار اجتماعی (1995) است. کتابفروشی اینترنتی آبان