اختیارات شاعری و مقاله های دیگر در عروض فارسی
۲۳۰
صفحه
۱۴۰۲
سال چاپ
شومیز - رقعی
نوع جلد
کتاب اختیارات شاعری و مقالههای دیگر در عروض فارسی اثر ابوالحسن نجفی، مجموعه مقالاتی است که در طی سالها فعالیت این شخصیت از او در نشریهها و مجلههای مختلف به چاپ رسیده است. اکثر این مقالات به موضوع تقطیع وزنها پرداختهاند. از معروفترین آثار نجفی میتوان «فرهنگ فارسی عامیانه»، «غلط ننویسیم» و ترجمهی فارسی کتاب «خانوادهی تیبو» را نام برد. او زبانشناس و
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-178862
- تعداد صفحه
- ۲۳۰
- نوع جلد
- شومیز - رقعی
- سال انتشار شمسی
- ۱۴۰۲
دیدگاههای کاربران
کتابهای بیشتر از نیلوفر
مشاهدهی همهتوضیحات
کتاب اختیارات شاعری و مقالههای دیگر در عروض فارسی اثر ابوالحسن نجفی، مجموعه مقالاتی است که در طی سالها فعالیت این شخصیت از او در نشریهها و مجلههای مختلف به چاپ رسیده است. اکثر این مقالات به موضوع تقطیع وزنها پرداختهاند. از معروفترین آثار نجفی میتوان «فرهنگ فارسی عامیانه»، «غلط ننویسیم» و ترجمهی فارسی کتاب «خانوادهی تیبو» را نام برد. او زبانشناس و مترجم ایرانی و عضوی از فرهنگستان زبان و ادب فارسی بود. نجفی در نجف متولد شد و پس از چند سال همراه خانواده به ایران آمد. او در دانشگاه تهران در رشتهی زبان فرانسه تحصیل کرد. رسالهی فارغالتحصیلیاش رسالهای دربارهی صادق هدایت به زبان فرانسوی بود. پس از آن او برای ادامهی تحصیل به فرانسه رفت و مقطع فوق لیسانس خود را در رشتهی زبانشناسی در دانشگاه سوربن پاریس گذراند. نجفی در حین نوشتن رسالهی دکترای خود، به دلایلی به ایران بازگشت. او کار نوشتن و ترجمه را با ترجمهی «بچههای کوچک قرن» نوشتهی کریستین روشفور آغاز کرد. ترجمهی این کتاب در فرانسه آغاز شده بود و کمی پس از بازگشت نجفی به ایران تکمیل شد و به چاپ رسید. ابوالحسن نجفی تا سال ۱۳۴۹ در گروه ادبیات فارسی دانشگاه اصفهان به عنوان استاد فعالیت میکرد. در سال 1349 به تهران نقلمکان کرد و در گروه زبانشناسی دانشگاه تهران به عنوان مدرس مشغول به کار شد. از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۵۷، در حوزهی سرپرستی، تنظیم و ویرایش متون در دانشگاه آزاد ایران فعالیت داشت و در همان زمان هم کتاب «مبانی زبانشناسی و کاربرد آن در زبان فارسی» را تألیف کرد. او پس از انقلاب، تا سال ۱۳۶۶ در گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبایی مشغول به کار بود. نجفی در سال ۱۳۶۹ به فرهنگستان زبان و ادب پیوست و در سال ۱۳۸۳ مدیریت گروه ادبیات تطبیقی را بر عهده گرفت. مقالات و نقدهای دوفصلنامهی «ادبیات تطبیقی» زیر نظر ابوالحسن نجفی انجام میشد و به چاپ میرسید.







































