اندر مزایای تنبلی

ارسطو گفته «ما کار می کنیم تا بتوانیم تفریح کنیم و فراغت داشته باشیم». از این واضح تر هم میشود گفت؟ ما بزرگسالان زندگی مان را بیش از هر چیز وقف کارمان می کنیم. ما حدوداً از 21 سالگی تا 70 سالگی زندگی مان را به کار کردن می گذرانیم. اینقدر که کار می کنیم نمی خوابیم، برای خانواده مان وقت نمی گذاریم، نمی خوریم، تفریح و استراحت نمی کنیم. چه کارمان را دوست داشته باشیم چه از ان نفرت داشته باشیم، چه در ان موفق باشیم و چه ناموفق، به هر حال همه مان مثل سیزیف محکوم به انیم که سنگ بزرگ کارمان، شغلمان، حرفه مان را هر روز به دوش بکشیم و به بالای کوه ببریم تا دوباره پایین بغلتد و روز بعد دوباره روز از نو روزی از نو. اوگدن نَش میگوید «حتی ان دسته از ما که حالمان از کار کردن به هم می خورد هم باز باید کار کنیم، تا بتوانیم پول کافی به دست اوریم تا دیگر مجبور نباشیم کار کنیم! »