انسان در عرف و عرفان

کتاب حاضر، رساله‌ای است درباره جایگاه انسان از منظر عرفان که مباحث آن همراه با آیات قرآن کریم و احادیث در چهار فصل به رشته تحریر درآمده است .در فصل اول معنی و مفهوم «انسان» از نظر منطق و عرفان تعریف شده است و در فصل دوم، مراد نویسنده از عرفان در موضوع رساله تشریح شده است .در فصل سوم با عنوان «تمثلات و القائات سبوحی» نویسنده 23نمونه از سلوک عرفان عملی خود را نقل کرده است .فصل چهارم به بیان 47اصل از «اصول ایقانی در اعتقادات ایمانی» اختصاص دارد .فهرست آیات، روایات، اشعار، کتب و رسائل در صفحات پایانی کتاب آمده است. مراد از عرفان در موضوع رساله عرفان به توحید صمدی است عارف بالله است و همچنین عرفان اصیل انسان ساز، منطق وحی به نام قرآن كریم است و آنچه را كه امامان معصوم(ع) در بیان این امر فرموده اند در واقع همه آن­ها تفسیر انفسی قرآن كریم اند. انسان را نیز در عرف منطق، حیوان ناطق تعریف كرده اند، اما انسان در عرف عرفان كسی است كه لیاقت ها و قابلیت هایی دارد كه چون به فضیلت برسند و او را متصف به صفات ربوبی و محاسن اخلاق و محامد آداب كنند، او دیگر همان حیوان ناطق نیست؛ بلكه انسان واقعی حقیقی است. نویسنده برخی رویدادهای سلوك عرفان عملی خود را نیز در نیمه كتاب شرح داده و سپس در نیمه دیگر، اصول مستنبط از آنها و متفرع بر آنها را بیان كرده است. کتابفروشی اینترنتی آبان