اراده معطوف به تحول

همین ویژگی است که در جلوه‌های گوناگون خود همچون پرسشگری و قانع نبودن به وضعیت موجود خویش، موجب پیدایش و سپس شکوفایی فرهنگ و تمدن گردیده‌است. تغییراتی که انسان هشیارانه در محیط پیرامون خود به‌وجود می‌آورد، از تمایل او به خلاقیت که ودیعه‌ای خداوندی است ناشی می‌شود و خلق مستلزم ابداع است که در مفهوم کلان خود همان ذات هنر است، یعنی انسان تنها مخلوق خداوند است که هم مخلوق و هم خالق تحول است. «اراده معطوف به تحول» کتابی درباره هنر و جامعه‌شناسی هنر است.