استوری برد

“استوری برد” از جمله روش‌هایی است که به خصوص در ساخت فیلم‌های سینمایی و برنامه‌های نمایشی در تلویزیون کاربرد دارد اما آن‌چنان که باید و شاید در ایران شناخته شده نیست و از این رو کم‌تر مورد استفادهی فیلم‌سازان ایرانی قرار گرفته است. این روش، نخستین بار به وسیلهی “ملیس” در اوایل قرن بیستم به کار گرفته شد. ملیس چون به فیلم‌نامه‌ای دقیق نیاز داشت تمام قاب‌های فیلمش را نقاشی میکرد. شاید بتوان گفت مهم‌ترین کارکرد تکنیک استوری برد، که ملیس نیز به دنبال آن بود، ظاهر کردن ابعاد پلاستیسیتهی فیلم و بالا بردن تسلط کارگردان برکارش، کاهش اشتباهات او، هم‌چنین کاهش زمان تولید و متقابلا هزینهی تمام شدهی فیلم است. استوری برد را اگر کارگردانی روی کاغذ بنامیم سخن‌ گزافی نگفته‌ایم. این روش به کارگردان کمک می‌کند تا فضای نمایشی اثرش را از ذهنیت درآورد و به عینیت تبدیل کند. کتاب حاضر حاوی مطالبی است در خصوص روش استوری برد، حرفهی طراحی استوری برد، فیلم‌سازان و طراحی استوری برد، طراحی استوری برد، استوری بردهای انیمیشن، استوری برد جلوه‌های ویژه، تصویرسازی حرکت و تکنیک‌های دوربین، و زیبایی‌شناسی تصویر.