باران فراموشی

در جهانی غرق در بارانی بی‌پایان، جایی به نام آلویسویل دیگر شباهتی به خانه ندارد. بارانی که نه‌تنها زمین را، بلکه ذهن آدم‌ها را می‌شوید. هر قطره‌اش، تکه‌ای از خاطره را می‌رباید و رطوبت در هر لحظه انسان را بیشتر از خود تهی می‌کند. در چنین فضای وهم‌آلود و بی‌رحمی، لاورن، زنی منزوی، برخلاف دیگران به جای فرار یا شورش، دست به نوشتن می‌زند. او به‌دنبال نبرد نیست، تنها خواهان بقاست؛ ثبت حقیقتی کوچک در جهانی که حافظه در آن لوکس و شکننده است. با هر صفحه‌ای که می‌نویسد، لاورن بر ضد فراموشی طغیان می‌کند، اما نه با سلاح و فریاد، بلکه با واژه و یادآوری. باران فراموشی قصه‌ی ایستادن در برابر نابودی هویت است، روایتی از زنی که نمی‌خواهد قهرمان باشد، فقط می‌خواهد زنده بماند.