دستنامه عصب‌شناسی زبان آکسفورد

عصب‌شناسی زبان حوزه‌ای نوپا و بین‌رشته‌ای است که از روان‌شناسی زبان، روان‌شناسی، دانش بررسی زبان‌پریشی، علوم اعصاب (شناختی) و نیز زمینه‌های دیگر تأثیر می‌گیرد. عصب‌شناسی زبان مانند روان‌شناسی زبان به جنبه‌های پردازش زبان می‌پردازد. اما برخلاف روان‌شناسی زبان، از اطلاعات مربوط به بیماران دچار آسیب مغزی در مناطق مرتبط با ظرفیت‌های پردازش زبان یا از فناوری‌های تصویربرداری عصبی مدرن مانند fMRI،TMS یا هر دو استفاده می‌کند. علاقۀ روزافزون پژوهشگران به عصب‌شناسی زبان و درک بنیان‌‌های عصبی قوۀ شناختی زبان می‌تواند مدل‌های زیست‌شناختی قابل‌قبول‌تری از زبان انسان ارائه دهد. دستنامه عصب‌شناسی زبان آکسفورد مروری مختصر از این زمینۀ به‌سرعت در‌حال‌رشد به دست می‌دهد و مخاطبان گسترده‌ای شامل متخصصان زبان‌شناسی، روان‌شناسی، گفتار‌درمانگران، مهندسان، پزشکان و پژوهشگران علوم اعصاب شناختی را در برمی‌گیرد. این کتاب با فصل‌های معرفی روش‌های رایج آغاز می‌شود: بخش اول، روش‌ها، تکنیک‌ها و فناوری‌های کلیدی مورد استفاده برای مطالعۀ عصب‌زیست‌شناختی زبان امروزی را پوشش می‌دهد. بخش دوم به عصب‌شناسی فراگیری زبان در طول رشد سالم و در پاسخ به چالش‌های مطرح به دلیل بیماری‌های بدو تولد و اختلال‌های اکتسابی می‌پردازد. بخش سوم بسیاری از جنبه‌های مربوط به زبان و گفتار در مغز از جمله آسیب‌شناسی گفتار و زبان، و ظرفیت تولید زبان - نوشتاری، گفتاری و اشاری- را پوشش می‌دهد. پرسش‌های مربوط به چگونگی درک معنا در مغز، از جمله احساسات در سطح واژه‌ها و گفتمان، در بخش چهارم مطرح شده است. در نهایت، بخش پنجم به قلمرو وسیع‌تری می‌پردازد و عصب‌زیست‌شناسی زبان را با توجه به سازکارهای عصبی-آناتومیکی اساسی‌تر و حوزه‌های شناختی عمومی معرفی می‌کند.