فلسفه حماقت: حماقت، بلاهت، احمقان ابله

| ابلهی که نقشِ اول زندگی تو را بازی می‌کند همان کسی است که هر صبح در آینه به او نگاه می‌کنی. | هدف فلسفه به‌طورکلی رسیدن به دانایی است و نه پرداختن به حماقت؛ اما اسوندسن هدفی متواضعانه‌تر دارد: می‌خواهد اندکی از میزان حماقت و بلاهت‌ ما در زندگی کم کند. به اعتقاد او هرکس بدون آگاهی از حماقت درونی خود به دنبال خرد برود، در دام توهم دانایی گرفتار و به احمقی ابله بدل می‌شود. هدف این کتاب فراهم آوردن فرصتی است تا بتوانیم دربارۀ حماقت خودمان بیشتر تأمل کنیم تا حماقت دیگران. هرچند فرصت کافی برای تشخیص حماقت دیگران را هم فراهم می‌کند. از متن کتاب واژه‌های «احمق» و «ابله» به‌طور معمول دربارۀ دیگران به کار می‌روند، حتی اگر گاهی به گذشتۀ خودمان نگاه می‌کنیم و می‌گوییم: «وای، چقدر اون وقت‌ها احمق بودم». اکثر افراد در زمان کوتاهی  به این خودآگاهی و خودشناسی می‌رسند، اما عده‌ای دیگر زمانِ زیادی نیاز دارند تا متوجه حماقت و بلاهت خود شوند. برخی نیز اغلب هیچ‌گاه به این آگاهی نمی‌رسند.