فلسفه هنر ارسطو (فلسفه و حکمت ۷)

شماره‌ هفتم از این مجموعه، شامل دیدگاه‌های ارسطوست درباره هنر که از آن جمله است: اصطلاحات بوطیقا، گستره و موضوع هنر، هنرهای نمایشی، معیارهای نقد هنر، معیارهای زیبایی، میمسیس، تراژدی، کاتاریس و معنای آن و کارکرد نظام قهری تراژدی از دیدگاه ارسطو. به تصریح نگارنده: “به طور کلی می‌توان گفت برداشت ارسطو از هنر دارای خصلت‌های ذیل محسوب می‌شود. 1- به گمان او هنر دارای مفهومی است پویا و بالنده، 2- ارسطو عامل فکری و فرآیند شناخت را در هنر، اصلی ضروری قلمداد میکرد و مدعی بود که تعقل و دانایی در جریان سازندگی و تولید، نقش حائز اهمیتی ایفا می‌کند. 3- وی هنر را فرآیندی روانی ـ فیزیکی می‌دانست و میگفت هنر نخست در ذهن هنرمند محقق می‌شود و سپس در پرتو به کارگیری مواد مصالحی خاص و صورت‌بخشی هنرمندانه به محصولی قابل لمس تبدیل می‌شود. 4 – ارسطو هنر را در برابر طبیعیت قرار داد و گفت هر دوی آن‌ها در یک چیز مشترکند و آن هم غایت است”.