قال سنه قوربان، تصانیف فولکلور اذربایجانی، قطعات ترکی اذری برای تار و سه تار

موسیقی تنها زبان مشترک تمامی ملت‌هاست. موسیقی با زبان بی‌زبانی با ما سخن می‌گوید و عمق احساسات ناگفتۀ ما را لمس می‌کند، می‌تواند به ما انرژی دهد و شاد و سرحالمان کند، آرامش و تمرکز ببخشد و گاهی اشک‌های خشکیدۀ ما را جاری سازد. موسیقی یکی از پدیده‌های پر رمزوراز دنیای پُرتب‌و‌تاب است که می‌تواند روح را به اوج برساند. موسیقی اصیل و ناب یک دنیا حرف در لابه‌لای آوایش گنجانده شده و آرام‌ترین شیوه‌ها با ما سخن می‌گوید. در طول تاریخ موسیقی مورد توجه و تحسین بزرگان و روشنفکرانی چون ابوعلی سینا، فارابی، اوحدی مراغه‌ای و غیره قرار گرفته و بسیاری آن را نشانه‌ای از عالم بالا دانسته‌اند که انسان خاکی را به ماورای آسمان‌ها وصل می‌کند. بی‌شک موسیقی اصیل آذربایجانی (فولکلور) هم دور از این اصل نیست، یک موسیقی بسیار زیبا و شیرین زبان. انسان‌ها همان‌گونه که شیوۀ زبان مادری را می‌آموزند، نغمه‌های بومی و محلی را نیز فرا می‌گیرند چرا که از ذوق فطری و عاطفی هر قوم سرچشمه می‌گیرد. توضیح اینکه هر سازی ویژگی‌های خاص خودش را دارا بوده و تحت تأثیر آن قرار می‌گیرد و بیانگر حس‌وحال و لحن آن ساز می‌باشد، بنابر حفظ این ویژگی که در پرده‌بندی فواصل موسیقایی سازهای ایرانی می‌باشد، در برخی قطعات از ربع پرده (کرن) استفاده شده است که چه بسا هدف ایجاد فضایی مناسب برای آشنایی نوازندگان سازهای ایرانی با نغمه‌ها و ملودی‌های این موسیقی اصیل و عظیم است که خالی از هرگونه تعصب نواخته و از نغمات آن بهره برد برده و سرشار شوند. کتابفروشی اینترنتی آبان