غزل در سایه نیما

سکوت، پاکیزگی و استواری محیط کوهستان از همه سو منعکس است و خواه ناخواه بر ذهن و جان آدمی اثر می گذارد. تجربه بارها ثابت کرده است که طبع انسان، در ارتباطی تنگاتنگ و مستقیم با محیط زیست اوست و ویژگی های فکری و رفتاری هرانسان، تا حد زیادی، جلوه ای از طبیعت زیستی او بوده است. نیما نیز در جای جای نوشته های خود این توجه به طبیعت و الهام گرفتن از آن را متجلی ساخته و در برخی موارد با صراحت از آن یاد کرده است. ضمن اشاره به بیتی از منزوی، زندگی نیما را برگرفته و خلاصه شده از دو کتاب؛ خانه ام ابری است و از نیما تا روزگار ما، مرور خواهیم کرد: وقتی که رودش زاد و کوهش پرورش داد – طفل هنر را چاره جز نیما شدن نیست و…