همنشینی رنگ ها، جلد ۳، راهنمای خلاقیت در ترکیب رنگ ها

رنگ‌های خیره‌کنندۀ برگ‌های سماق در پاییز، با جلوۀ درخت غان و افرا پهلو می‌زند. زیبایی کم‌دوام آنها در کوتاه‌مدت ناپدید می‌شود. رد رنگ‌ها چون کبودی آسمان ماه اکتبر و یا نارنجی بی‌قرار آتش زمستانی را نیز نمی‌توان نگاه داشت. شاید همین ناپایداری رنگ‌ها در طبیعت، نخستین انسان‌ها را به تهیه و تملک دائمی رنگ‌ها وا داشت. او که بازی بازتاب آتش را بر دیوار غار، با رنگ‌های دل‌فریب اکر و قرمز و زرد، و سیاهی دودۀ آن بر سقف را می‌دید، ساخت رنگ را با گل، پوست درختان، صدف و حشرات تجربه کرد. هنرمندان، فلاسفه، عرفا و دانشمندان، دربارۀ رنگ بسی سخن گفتند. برای سال‌های دراز، منجمین هندی نور سفید خورشید را منبع تمام رنگ‌ها می‌دانستند. بسیاری از جواهرات، چون یاقوت سرخ و زرد و کبود، مروارید سیاه، زمرد، الماس زرد و آبی و فیروزه با رنگ خود ارزش ویژه می‌گیرند. در غرب قرن ۱۷ میلادی این عقیده غالب بود که تمام رنگ‌ها از اختلاط سیاه و سفید تولید می‌شوند. حتی لئوناردو داوینچی شک داشتکه شش رنگ اصلی در طبیعت یافت می‌شود و یا هشت رنگ. در سال 1613 معلم ژوزنیت فرانسیس داگیلون سه رنگ قرمز، زرد و آبی را رنگ‌های اصلی معرفی کرد که در اختلاط با سیاه و سفید جهان رنگ را می‌سازند. نیوتن دیدگاه با تجزیه نور خورشید ثابت کرد که نور سفید ترکیبی از تمام رنگ‌های اطراف. کتابفروشی اینترنتی آبان