هر طرف اواز غم

نوحه خوانی، یکی از آیین های قدیمی شیعیان است که در آن به سوگواری و بیان مصیبت بزرگان دین می پردازند. نوحه خوانی که یکی از شاخه های موسیقی مذهبی است، از دیرباز در ایران رواج داشته و امروزه به عنوان یک سنت و فرهنگ مقبول در سراسر کشور شناخته شده است. اهمیت نوحه خوانی در ایران آن‌چنان زیاد بوده است که نوحه خوان های معروف هر شهر و دیار، جزء افراد قابل احترام و صاحب نفوذ در وقایع اجتماعی به حساب می آمدند. ارتباط دیرینه نوحه خوانی با موسیقی سنتی و محلی ایران، باعث شده است تا نوحه خوانی در هر نقطه جغرافیایی ایران، رنگ و بوی خاص خود را داشته باشد و شنونده آشنا با موسیقی، در نوحه های هر منطقه، ریشه هایی از موسیقی کهن مردم آن دیار را تشخیص دهد. آوانگاری علی شادکام و ثبت این نغمه ها در قالب موسیقی، این کتاب را تبدیل به اثری ارزشمند و ماندگار برای علاقه مندان موسیقی و نغمه های مذهبی کرده است. نوحه خوانان شوشتر، به دلیل تسلط خود به آواهای بومی و سنن مردم استان خوزستان، سال هاست برگزارکننده یکی از پرشور ترین مراسم های عزاداری در ایام محرم و روز عاشورا هستند و این کتاب، نمایانگر گوشه ای از هنر ناب نوحه خوانان این شهر تاریخی ایران است. شوشتر از شهرستان‌های شمالی استان خوزستان با مساحت۳۳۴۰ کیلومتر مربع و مرکزیت شهر شوشتر است.فاصلهٔ آن تا اهواز ۹۲ کیلومتر و تا تهران ۸۳۱ کیلومتر است. کوه‌های بختیاری، شهرستان‌های دزفول و شوش دانیال از شمال، مسجدسلیمان از خاور، اهواز از جنوب و رام‌هرمز از جنوب باختری در برش گرفته‌اند. شبه‌جزیره‌ای است ملقب به «دارالمؤمنین» با پیشینه‌ای چندهزارساله در کنار رود کارون که ساختار مکان‌های طبیعی‌اش دل هر بیننده‌ای را می‌رباید. نامیدن این شهر به «چهل‌پیر» به دلیل دارا بودن بیش از چهل بقعه و زیارتگاه است؛ مانند بقعهٔ مالک (نخستین سردار شهید اسلام در ایران)،بقعهٔ امامزاده عبدالله (از نوادگان امام سجاد(ع))، بقعهٔ سیدمحمد (فرزند امام موسی کاظم(ع)) و قدمگاه و زیارتگاه حضرت صاحب‌الزمان(عج).