هزار خانه خورشید

فرزندان سرزمین مهر از همان سلام نخستین که به آفرینش می‌دهند، اذان لطف حضرت باری را در گوش و مُهر مهر فرزندان فاطمه زهرا‌(س) را به پیشانی دارند و این عشق را پاس می‌دارند تا آن زمان که امانت جان را به دست دوست بسپارند. قبل از اینکه در همین لحظه‌های ناب دلم را به دریا بزنم و این سطرهای بی‌قرار را بنویسم، تجربۀ آن را داشته‌ام که در آستانۀ انتشار گزیده‌ای از اشعارم از لطف سرشار استادانم برای داشتن نگاشته‌ای به منزلۀ مقدمه بر پیشانی آن کتاب برخوردار باشم؛ حتی مدیون مهربانی‌های تمام‌نشدنی یاران جوان‌تر از خود بوده‌ام که با نوشته‌هایی در حال و هوای علاقه و آرزوی پروازهای بلندترشان دست بر شانه‌هایشان بگذارم و در اولین پله‌های پلکان بلند ترقی آن‌ها مقدمه‌ای بنویسم و چشم به دوردست موفقیت‌هایشان بدوزم. جان کلام آنکه همۀ این حروف برای آن بر این سطرها دویده‌اند که مثل دوبیتی‌های به‌غایت ساده و بی‌آلایش و به‌نهایت عمیق و پُراندیشۀ این کتاب تا قاف عشق به صاحبان اصلی کتاب (خاندان آب و آسمان و آیینه و نور) برسند و سر بر شانه‌های خورشید بگذارند. همۀ داشته‌های این قلم دست‌های دعاست برای سلامتی و سربلندی هموارۀ شاعر اندیشمند و فروتن هزار خانۀ خورشید که حقی سترگ بر شاعران جوان عاشورایی و شعر آیینی روزگارمان دارد و آرزوهایی که برای روزهای پربرکت مردمان ایران اسلامی دارد.