جغدها آمده اند ما را ببرند

در کتاب «جغد‌ها آمده‌اند ما را ببرند» سایمونِ دوازده ساله، بدجور ذهنش درگیر موجوداتی فضایی شده: خاکستری‌ها؛ یعنی همان‌هایی که مردم را می‌برند و رویشان آزمایش انجام می‌دهند. او وقتی آن‌قدر می‌ترسد که دیگر خوابش هم نمی‌برد، به صدای هوهوی جغدها گوش می‌دهد؛ جغدهایی که چشم‌هایشان درست مثل چشم فضایی‌ها است: سیاه و شوم. بعدها وقتی سایمون می‌رود توی یک اردوگاه تا چادر بزند، اتفاق عجیبی می‌افتد و او به شک می‌افتد که شاید فضایی‌ها او را ربوده‌اند. اما آیا این اتفاق واقعاً افتاده، یا همه‌اش نتیجه‌ی تخیل یک بچه است؟ پسری که عاشق بازی‌های کامپیوتری و کتاب‌های فانتزی است، اما در مدرسه به او زور می‌گویند و توی خانه، پدرش او را مسخره می‌کند. رونالد ال. اسمیت در این کتاب نشان می‎‌دهد که هیچ خوب و بد مطلقی وجود ندارد و مرزهای این مفاهیم را تغییر می‌‎دهد. او یک داستان بسیار جذاب و هیجان‌‎انگیز خلق کرده است و شخصیت اصلی آن، کودکانی هستند که شاید بتوانند بشریت را نجات دهند؛ یا در واقعیت، یا در خیالات کودکانه