جواهرالقران

کتاب «جواهرالقرآن » اثر امام محمد غزالی از مهم‌ترین آثار او در حوزه‌ی تفسیر و علوم قرآنی است. غزالی در این کتاب می‌کوشد گوهرهای اصلی و حقیقت‌های بنیادین قرآن را از لایه‌های ظاهری آن جدا کرده و نشان دهد که قرآن علاوه بر احکام و قصص، حامل معارف عمیق عرفانی و حکمی است. او آیات را به «جواهر» و «صدف» تقسیم می‌کند: جواهر، همان معارف توحیدی، شناخت خداوند، آخرت، و حقایق روحانی‌اند؛ و صدف‌ها، آیات مربوط به احکام، قصص و ظواهر دینی. هدف او برجسته‌کردن بُعد باطنی قرآن و توجه دادن خواننده به حقیقت غایی دین است. این اثر در واقع تلاشی برای پیوند دادن شریعت و طریقت است؛ غزالی نشان می‌دهد که قرآن نه تنها کتاب قانون و عبادت، بلکه کتاب معرفت، شهود و سیر و سلوک روحی است. به همین دلیل، «جواهرالقرآن» از منابع مهم عرفان اسلامی و تفکر باطنی به شمار می‌آید و جایگاه ویژه‌ای در سنت فکری غزالی دارد.