خسرو انوشیروان

یکی از شخصیت‌های مهم و بحث‌انگیزِ تاریخِ ایرانِ باستان که درباره‌اش نظریه‌های ضد و نقیضی مطرح شده، خسروانوشیروانِ دادگر است. گروهی براین باورند که او شاهنشاهی بزرگ، روشنفکر، دادگر و شخصیتی استثنایی بود؛ اما گروهی دیگر او را فردی خونریز می‌دانند و معتقدند که در زمینه‌ی سازماندهیِ سپاه، اشتباهاتِ بزرگی داشت. دکتر شیرین بیانی در کتاب «خسرو انوشیروان: نوآوری‌ها و هشدارها» همراه با بررسی‌های دقیق و همه‌جانبه، باور دارد که او در زمینه‌های سپاهی‌گری، اداری و فرهنگی و سامان‌دهی کشور، دارای استعدادی نبوغ‌آمیز بوده است و نادرند شخصیت‌های تاریخی که این چنین باشند. گفتنی‌ست که دوران سلطنت انوشیروان، آبستنِ حوادثِ سیاسی و فرهنگی بسیاری در ایران بود و با مطالعه‌ی این کتاب می‌توانید اطلاعات بسیاری در این زمینه به دست آورید. به عنوان مثال؛ قیام مزدک، انتخاب دین زردشت به عنوان مذهب واحد، ورود فیلسوفان یونانی و… از جمله مواردی هستند که در کتاب «خسرو انوشیروان» مورد بررسی قرار می‌گیرد. دکتر بیانی تلاش می‌کند تا با بهره‌گیری از منابعی مانند تاریخ طبری، تجارب‌الامم تألیف ابوعلی مسکویه، شاهنامه‌ی فردوسی، نوشته‌های پروکوپیوس (تاریخ‌نگار بیزانسی) و… بیشترین اطلاعات را در خصوصِ این پادشاهِ بزرگِ باستانی در اختیارتان قرار دهد.