مفتاح الفلاح
۱۴۰۰
سال چاپ
کلیات کتاب مفتاح الفلاح که مِفْتاحُ الْفَلاح فی عَمَلِ الْیَوْم و اللّیلَة مِنَ الْواجباتِ وَ الْمُسْتَحَبّات هم خوانده میشود، در ماه صفر ۱۰۱۵ق توسط شیخ بهایی نوشته شده است. بهاءالدین عاملی مشهور به شیخ بهایی، فقیه، محدث، و ریاضیدان قرن دهم و یازدهم هجری قمری است که ۱۲۳ اثر علمی و ادبی به وی نسبت داده شده است. او بالاترین منصب رسمی دینی یعنی شیخ الاسلامی را
فروشنده
کتابجم
بیش از ۲۰ هزار فروش موفق با رضایت ۵ ستاره
گارانتی ۳۰ روزه کیفیت کتاب
- ارسال سریع به سراسر کشور
- تضمین اصالت کتاب از ناشر معتبر
- پرداخت امن از درگاه بانکی
مشخصات کتاب
- دستهبندی
- ادبیات و داستان
- شناسه کالا
- kj-495730
- شابک
- ۹۷۸۹۶۴۲۴۴۱۷۱۶
- سال انتشار شمسی
- ۱۴۰۰
دیدگاههای کاربران
اگر این کتاب را دوست داری
نیل پستمن
ترجمهی صادق طباطبایی
اطلاعات
کتابهای بیشتر از شیخ بهایی
مشاهدهی همه
کتابهای بیشتر از دلیل ما
مشاهدهی همه
کتابهای بیشتر با ترجمهی علی بن طیفور بسطامی
مشاهدهی همه
توضیحات
کلیات کتاب مفتاح الفلاح که مِفْتاحُ الْفَلاح فی عَمَلِ الْیَوْم و اللّیلَة مِنَ الْواجباتِ وَ الْمُسْتَحَبّات هم خوانده میشود، در ماه صفر ۱۰۱۵ق توسط شیخ بهایی نوشته شده است. بهاءالدین عاملی مشهور به شیخ بهایی، فقیه، محدث، و ریاضیدان قرن دهم و یازدهم هجری قمری است که ۱۲۳ اثر علمی و ادبی به وی نسبت داده شده است. او بالاترین منصب رسمی دینی یعنی شیخ الاسلامی را در حکومت صفویه بر عهده داشته است. شیخ بهایی نام کتاب خود را مفتاح الفلاح دانسته، اما سید محسن امین آن را «مفتاح الفلاح فی عمل الیوم و اللیلة» نامیده و آقا بزرگ تهرانی هم نام آن را «مفتاح الفلاح فی الاعمال و الادعیة الابدیة فی الیوم و اللیلة» ذکر کرده است. چنانکه شیخ بهایی در کتاب گفته، مفتاح الفلاح در پی درخواست جماعتی نوشته شده که به دنبال آگاهی از اعمال یک مسلمان در ساعات مختلف شبانهروز بودهاند. بر همین اساس، او نمازهای واجب و مستحب، وضو، و طهارت را هم در کتاب خود ذکر کرده است. روش تألیف مصنف در لابلای ابواب کتاب بحثهای دقیق علمی و روایی مطرح کرده و به نفی و اثبات نظریههای گوناگون پرداخته است. از جمله، شیخ بهایی در مورد تسبیحات حضرت زهرا(س) بحث مفصلی دارد. بحثهایی مانند آداب لباس پوشیدن، خوردن و آشامیدن، راه شناختن زوال آفتاب و آداب مسواک را نیز در فصول مختلف و در مناسبتهای گوناگون مطرح کرده است. شیخ بهایی در هر فصل از