مقدمه ای بر تاریخ مجسمه سازی در ایران

کتاب مصور حاضر، به بررسی و نمایش مجسمه‌هایی از فرهاد کوه‌کن تا علی‌اکبر حجار می‌پردازد. فاصلة زمانی بین فرهاد کوه‌کن و علی‌اکبر حجار بالغ بر چهارده قرن است و در طی این دوران به مجسمه‌سازی توجهی نشده و مجسمه‌سازان به آن درجه از اهمیتی که دیگر اصناف هنرمند رسیده‌اند، نرسیده‌اند؛ بااین‌وجود کار این صنف بااحتیاط و مشکلات فراوان پیش‌رفته و امروز در کنار دیگر هنرها وضعیت خود را به نقطه قابل قبولی رسانده است.مجسمه‌سازی در ایران پس از اسلام سرگذشتی شنیدنی دارد و فراز و نشیب‌های زیادی را پشت سر گذاشته است. طی این دوران طولانی تنها از یک مجسمه‌ساز به نام «فرهاد» نام برده شده که او هم در هاله‌ای از افسانه فرو رفته است. در اوایل قرن نوزدهم، حجار اجازه یافتند نام خود را بر کارشان ثبت کنند اما هنوز نیم قرن لازم بود تا کارشان استقلال کافی بیابد و با عنوان مجسمه ساز شناخته شوند؛ و این مهم به دست«علی‌اکبر حجار» جامۀ عمل پوشید. این کتاب، تلاش اصلی خود را بر مجسمه‌ها و پیکره‌های آدمی بنا نهاده و نیز تحولات آن ‌را دنبال کرده؛ اما از مجسمه‌های حیوانات نیز غافل نبوده استکتابفروشی اینترنتی آبان