من گل گندم هستم

اين دختر شجاع پاكستاني، جهل و ترس را از هويت زندگي زنان، پاك نموده و به ياري پدر فرهيخته‌اش، بزرگ‌ترين معضل “هويت من” و “تقدير زندگي من” را تغيير مي‌دهد. او شرطي بودن را حذف نموده و واقف به ذهن انسان‌ها مي‌شود و با دست‌يابي به خرد و آگاهي، به زندگي معناداري قدم مي‌گذارد و “جهاني” مي‌شود.