مروری بر مطالعات نشانه شناختی سینما

سینما، نظام/ زبانی چندلایه دارد. از یک سو، در سینما با سطح کلام، تصویر، موسیقی، و اصوات سر و کار داریم؛ هریک از این سطوح خود اجزا و عناصر تشکیل‌دهندۀ خود را دارند و این عناصر را روابط و ساختار یا به بیانی دیگر نحو خاصی به هم پیوند می‌دهد. از سوی دیگر، در سطحی بالاتر، هریک از این سطوح باهم همنشین می‌شوند و درواقع اجزا و عناصر لایۀ بالاتر را تشکیل می‌دهند. بین این عناصر نیز نحو و همنشینی خاصی برقرار است، که شاید بتوان در تدوین و مونتاژ یا حتی پیش از تصویربرداری به آن پرداخت. این کتاب سعی دارد با این رویکرد سینما را تحلیل کند.