نغمه رود

همچنین دو تصنیف، منتسب به عبدالقادر مراغی که یکی در باب «پیری» است و در مجموعه ملک، پس از نامه‌ها قرار دارد که فقط اشعار تصنیف است و دیگری، تصنیف «صحت‌نامه» که مرتضی قلی‌ خان شاملو در جُنگ خود آن را آورده است و مؤلف، بهجت الروح نیز آن را از آنِ عبدالقادر دانسته است. بخش دوم نیز اختصاص به سه ساز «قصعات چینی»، «الواح فولاد» و «ساز مرصع غایبی» دارد و تنها در همین مکتوبات است که می‌توان نسبت به مسائل فنی و ساختاری این سازها شناخت و اطلاعاتی حاصل کرد. پیش از این کتاب، مرحوم تقی بینش، تحقیق مفصلی درباره حیات عبدالقادر مراغی انجام داده‌اند. ولی با به دست آمدن این «نشان‌ها» و «سازنامه‌ها» مطالب جدیدی بیان می‌شود تا جایگاه این احکام، نشان‌ها و سازنامه‌ها در روند تاریخی حیات عبدالقادر مراغی به خوبی درک شود. ‌‌‌‌‌‌‌‌‌