نوش داروی طرح ژنریک

شاعر این مجموعه، حتّی در گفت‌وگوهای عادی و روزمرّه، با زبانی سخن می‌گوید که چند پهلو، کوتاه، و مؤثّر است، و این لحن، حتّی هنگامی‌که ما با شعرهای جدّی این مجموعه روبه‌رو می‌شویم، نمودی مؤثّر دارد و ما را به جشنِ لبخندی متفکرانه فرا می‌خواند. یکی دیگر از ویژگی‌های ممتاز این مجموعه، به جز لحن، حضور واژه‌هایی است که پیش از این، مجال ورود به شعر معاصر را نداشته‌اند.واژه‌ها و ترکیب‌هایی مثلِ:مجاری اداری، لگن مس، شهرداری، غرغر، ذهب یعنی رفت، لهذا، پوشک، موشک، منقل، مگس معرکه، پشتک، معده، خرمگس و… در این مجموعه، بسیاری از واژه‌ها و ترکیب‌های روزمرّه در کنار هم نشسته‌اند؛ بی‌آنکه خدشه‌ای به شعربودن این شعرها وارد شود. و از دیگر خصوصیات مؤثّر این مجموعه، نسبت هوشمندانه‌ای است که میان ترکیبات و کلمات به چشم می‌خورد. هماوایی واژه‌ها، تناسب‌های لفظی و معنوی، ابهام و ایهام، قافیه‌های چشمگیر، ایجاز و در مجموع، چفت و بست شدنِ کاملِ واژه‌ها با یکدیگر است، به گونه‌ای که سریع‌ترین و بیشترین تأثیر را داشته باشد: یک نفر شاعر بود یک نفر تاجر بود تاجر مورد بحث در علوم ادبی دستی داشت شعر بازی می‌کرد ـ مثل کفتربازی ـ شاعر ما روزی شعر «آزاد» ی گفت شعر مذکور به دست تاجر واصل شد تاجر از خواندن شعر عصبانی شد و آن را جر داد بعد از آن ـ با وقار ادبی ـ پاکت ارزن خود را برداشت رو به کفترهایش ـ غرق در سجع ملیح ـ اندر اوصاف و مزایای اصالت در شعر نطق غرّایی کرد