پنجره و خلاء در نقاشی های ادوارد هاپر

علی‌رغم شرح‌های بی‌شماری که دربارۀ ادوارد‌ هاپر نوشته شده، آثار اندکی به نقش پنجره به‌عنوان موتیف در کارهایش، توجه ویژه داشته‌اند. بسیاری از نویسندگان اهمیت آن را فهمیده‌اند اما در بررسی عمیق‌تر معانی ضمنی تاریخی و نمادینش موفق نبوده‌اند. چندان عجیب نیست که در بسیاری از تفسیرها، پنجره‌های هاپر، نوعی چشم‌چرانی معنا شده باشند. (در آن دوران) اینکه نقاشی، مخاطب را وادارد تا به شکلی آزاردهنده با سطح تصویر درگیر شود مفهوم چندان بدیعی نبود. نقاشان فرانسوی‌ای که هاپر آنها را می‌ستود، به‌طور فزاینده با جایگاه مخاطب و رابطه‌اش با فضای تصویر ور می‌رفتند. با‌این‌وجود، هاپر در فضای پنجره‌های نیویورک معاصرش به این مفهوم، حیاتی تازه داد. کتابفروشی اینترنتی آبان