یاز هم باران سیل آسا می بارید، چتر را بالای سرم گرفته بودم و پر از افکار درهم و برهم در خیابان قدم میزدم، به کارت در دستم خیره شدم، کارت ویزیت وکیل پایه یکم دادگستری بود ، صدای روانشناس در گوشم پیچید ، گفته بود برای نجات سفته ها می توانم روی کمکش حساب کنم، نه، من دیگه آن سفته های لعنتی را نمی خواستم، خیلی ئقت بود دیگر به آنها به طور جدی فکر نمی کردم، برگه ارجاع به رونپزشک هم در دستم بود، روی برگه نوشته بود که نشانه های اضطراب و افسردگی در من دیده می شود، پیش روانپزشک هم نمی رفتم، برگه و کارت ویزیت را در دستم مچاله کردم و داخل جوی آب انداختم…