هنوز نمیدانی مرگ چیست، اما مادر که فارغ شود زنده خواهی شد. همه برایت شــکلک درمی‌آورند. برای رضای خدا و شــادی اطرافیانت هم که شــده، بخند! میدانم خنده دار نیست، اما سعی کن بخندی. مادر که فارغ شد، سعی کن زیبا و باهوش و ســالم به نظر برســی. هیچکس انســانهای زشــت و کودن و معیوب را دوســت ندارد. سعی کن بدرخشــی! در غیر این صورت از الان هم تنهاتر خواهی شــد. اشــکال ندارد اگــر گریه کنی؛ مــادر که فارغ شــود، همه شــد. اشــکال ندارد اگــر گریه کنی؛ مــادر که فارغ شــود، همه چیز گریــه چیز گریــه دار به نظر خواهد رســید. اما ا گر شــکلک درآوردند، بخند؛ چون اینگونه سالم و باهوش به نظر میرسی.در میان حرفهای عجیبی که مدام در سرم گفته میشد، تلاش کردم تا خودم را از آن وضعیت برهانم. چشمانم را اندکی باز کردم، اما بیدار نشدم. تمام کاری که باید میکردم تا کامل بیدار شوم، این بود که دستم را تکان دهم. تمام تلاشم را کردم تا دستم را تکان بدهم و صدایی که در ذهنم بود را فراموش کنم که نا گهان صدا بلندتر شد…