ناتاشا لان روزنامه نگار تقریباً 30 ساله بود که متوجه شد نقشه ای برای درک عشق وجود ندارد. در حالی که او عادت داشت عاشق شدن دوستانش را تماشا کند، اما هر چه بزرگتر می‌شد، باید بیشتر تصدیق می‌کرد: مشکلات روابط دوستانش دیگر نمی‌توانست مشکلات دوران جوانی تلقی شود، و هر چه بیشتر در مورد پدر و مادر، پدربزرگ و مادربزرگش یاد می‌گرفت هر چه بیشتر روشن می شد که سن هیچ یک از آنها را به درک این احساس گریزان، دگرگون کننده نزدیک نکرده است. یک شب در طول ماه‌هایی که متوجه شد این درک در ذهنش وجود دارد، روی تخت نشست و سه کلمه را در یک دفتر یادداشت کرد: مکالمات از عشق گفتن در آن لحظه، لان فهمید که در مورد عشق نصیحت نمی‌خواهد، او به دنبال پاسخ یا خرد همیشه سبز نیست، اما هوس گفت‌وگوهای صریح، گسترده و گاه ناراحت‌کننده درباره بخش‌هایی از عشق است که اغلب وجود ندارد. آن را به بحث های روزمره ما در مورد ازدواج، روابط خواهر و برادر، دوستی، یا پیوندهای مادر دختری تبدیل کنید. از عشق گفتن به عنوان آزمایشی با هدف مصاحبه با متخصصان در مورد معنای عشق برای آنها، با همه بی نظمی آن، آغاز شد و به سرعت در خبرنامه ای شکوفا شد که هزاران مشترک و طیف معتبری از مصاحبه شوندگان را به خود جذب کرد. معلوم شد که لان تنها کسی نبود که آماده صحبت آشکارتر و گسترده تر در مورد عشق بود.

روزنامه نگار ناتاشا لان با آمیختن مقالات شخصی و مصاحبه های فاش کننده با برخی از متخصص ترین متخصصان عشق، ما را به قلب متناقض سه سوال کلیدی در مورد عشق راهنمایی می کند: چگونه عشق را پیدا کنیم؟ چگونه آن را حفظ کنیم؟ و چگونه وقتی آن را از دست می دهیم زنده بمانیم؟ داستان های عاشقانه واقعی در این صفحات شما را امیدوار می کند، در حالی که بینش کارشناسان طرز فکر شما را در مورد روابط خود تغییر می دهد. مهمتر از همه، گفتگوها در مورد عشق به شما یادآوری می کند که عشق چیست: شکننده، محکم، پیش پا افتاده، زیبا و همیشه ارزش جنگیدن را دارد.