هربرت مارکوز از اندیشمندان مکتب فرانکفورت و از جمله مهم ترین صاحب نظران مکتب های انتقادی در غرب محسوب می شود.”انسان تک ساحتی “از شاخص ترین آثار این اندیشمند است که در آن نگرش های انتقادی مارکوز به ساختارها و مناسبات جامعه صنعتی غرب به خوبی بیان شده است.بسیاری این کتاب را از جمله منابع فکری و الهام بخش مبارزات و جنبش های دانشجویی می دانند.تفکرات مارکوز بیشتر برمبنای عقاید مارکسیستی است که البته همچون سایر همفکران وی در مکتب فرانکفورت،مسائل فرهنگی و اجتماعی در کتار مسائل و بنیان های اقتصادی در آن از اهمیت بسیاری برخوردارند. به عبارت دیگر مارکوز اگرچه بنیان تحلیل ها و انتقادات خود بر جامعه غرب را بر مناسبات اقتصادی و روابط تولید می گذارد،اما به مسائل فرهنگی نیز بی توجه نیست.مارکوز درعین حال جوامعی را که در قرن بیستم با شیوه کمونیستی و یا سوسیالیستی اداره می شوند به باد انتقاد می گیرد و معتقد است در این کشورها تحولات با اصول سوسیالیسم هماهنگی ندارد.در این کتاب بعضی گرایش های نظام سرمایه داری آمریکا که به سوی جامعه ای بسته رهسپارند بررسی شده است.رفتن به سوی مرکزیت اداری، حکومت مطلقه شدن دموکراسی، بودن آزادی زیر نفوذ حکومت، ویرانگری تولید، نابودی سرزمین های دیگر و انسان ها و طبیعت، اسراف در مصرف مواد اولیه، زهر آلود ساختن هوا، مرکزیت یافتن نیروی شهوت و …. از محورهای مباحث این کتاب می باشد.این اثر مهم در سه فصل با نام های جامعه تک ساحتی، تفکر تک ساحتی و دگرگونی های تاریخی تدوین شده است.