انسان و طبیعت در رنسانس مقدمه ای بر علم و پزشکی در مراحل اولیه انقلاب علمی، از اواسط قرن پانزدهم تا اواسط قرن هفدهم ارائه می دهد. علم رنسانس به طور مکرر از نظر پیشرفت علوم دقیق ریاضیات و نجوم، بدون غفلت از زمینه فکری گسترده تر آن دوره، مورد توجه قرار گرفته است. برعکس، آن دسته از نویسندگانی که بر مورد آخر تأکید کرده‌اند، اغلب اهمیت پیشرفت‌های علمی فنی را نادیده می‌گیرند. در این کتاب، پروفسور دبوس این رویکردها را ادغام می کند: علوم دقیق آن دوره به تفصیل مورد بحث قرار می گیرد، اما پیوسته به مفاهیم دینی و فلسفی اشاره می شود که نقش کمی در علم زمان ما دارند. بنابراین، علاقه مجدد به متون عرفانی و متعاقب آن تأثیر کیمیاگری، طالع بینی و جادوی طبیعی بر توسعه علم و پزشکی مدرن، محور اصلی این گزارش است. موضوعات عمده ای که در سراسر کتاب دنبال می شود شامل تأثیرات اومانیسم، جستجوی روشی جدید در علم و گفتگو بین طرفداران جهان بینی عرفانی-غیبی و رویکرد ریاضی- مشاهده ای به طبیعت است.