“ایران و سازمان سیا” به قلم “داریوش بایندر” اثری است که به “بازنگری در سقوط دولت مصدق” می پردازد. با گذشت چندین دهه از واقعه ی سقوط دولت دکتر “محمد مصدق” در کودتای 28 مرداد سال 1332 این رویداد تاریخی هنوز توجه بسیاری از مورخان و مفسران تاریخی و سیاسی را به خود جلب می کند. “داریوش بایندر” در کتاب “ایران و سازمان سیا”، تحلیلی متفاوت را از دریچه ی نگاه انتقادی به اسناد بایگانی شده ی سازمان سیا و وزارت خارجه ایالات متحده ی آمریکا صورت می دهد و با وجود پذیرش نقش آمریکا و انگلیس در شکل گیری کودتا، کفه ی ترازو را در بحث عوامل داخلی، سنگین تر می داند. به این ترتیب برخلاف تصور عامه که دخالت خارجی را عامل اصلی سقوط دولت دکتر مصدق به حساب می آوردند، “داریوش بایندر” در “ایران و سازمان سیا” یک پژوهش نوین را بدون پیش داوری های ایدئولوژیک و سیاسی سازمان می دهد.”ایران و سازمان سیا” متشکل از هشت فصل می باشد که فصل نخست آن زمینه های سیاسی، نفوذ بیگانگان، نقش حزب توده، بحران آذربایجان و مواردی از این دست را بررسی می کند. فصل دوم به روی کار آمدن دکتر مصدق و بحران نفت اشاره داشته و فصل سوم شکل گیری دولت دوم مصدق را تشریح می کند. در فصل چهارم، قرار گرفتن دولت دکتر مصدق در سراشیبی سقوط مطرح می شود و این جریان تا سرنگونی آن در فصل پنجم کتاب “ایران و سازمان سیا” از “داریوش بایندر” ادامه دارد. نویسنده در فصل ششم کتاب، کودتای 28 مرداد را موشکافی می کند و در فصل هفتم جرقه ی این جریانات و حلقه ی گمشده ی آن را بررسی می کند. نهایتا در فصل هشتم این کتاب، خلاصه ای از موارد مطرح شده ارائه می شود و یک نتیجه گیری کلی از دلایل شکست دکتر مصدق صورت می گیرد.