یوهان وولفگانگ فون گوته در ۱۷۴۹/۸/۲۸ در فرانکفورت متولد و در ۱۸۳۲/۳/۲۳ در وایمار آلمان چشم از جهان فروبست.

او یکی از بزرگترین شعرا و نویسندگان کلاسیک جهان به شمار می آید.

گوته ایفی‌ژنی را در ۳۲ سالگی در مدت اقامت ۴ ساله اش در ایتالیا به نگارش درآورد در این مدت او اساطیر یونان را به طور دقیق مطالعه کرد و آموخت با خدایان گوناگون یونان آشنا شد و برای نخستین بار توسط میتولوژی ایران را شناخت؛ آموخت که «زئوس»، خدای خدایان عاشق الهه ی «دانائه» و یا «دانایی» شد.

والدین دختر را در صندوقی پنهان، کردند، اما زئوس به صورت باران طلایی درآمد بارید قطره های باران از منفذه‌ای صندوق وارد و با دختر در آمیخت.

الهه ی دانایی از خدای خدایان بارور گردید و خدای پارس پرسه ئوس متولد شد.

گوته از آن به بعد عشقی همراه با احترام نسبت به ایران یافت تا آخر عمر در راه شناخت بیشتر فرهنگ ایران کوشید به هنگام مرگ دو کتاب در کنار او بود؛ یکی کتاب مقدس و دیگری هزار و یک شب.

و دیوان شرقی غربی گوته مبین عشق او به حافظ ایران و مشرق زمین است.

در این مختصر مجال سخن نیست که شاهکار او یعنی «فاوست» نیز برگرفته از آثار ایرانی است.