میخائیل چخوف در کتاب دو جلدی “بازیگری” خود نتایج سالها تلاش، آزمایش و تجربه خود در عرصه بازیگری را در اختیار علاقه مندان و هنرجویان رشته بازیگری قرار داده است.او در روش منحصر بفرد خویش سعی می کند در مقابل سیستم بازیگری استانیسلاوسکی شکل بدیلی از فراآیند آفرینش نقش را ارائه دهد.روش او در هدایت و پرورش بازیگر بر روی مقوله تخیل بازیگر متمرکز است. چخوف ادعا دارد که سیستم بازیگری استانیسلاوسکی چون سدی محکم، مسیر خلاقیت بازیگر را مسدود می کند. او می گوید در سیستم استانیسلاوسکی بازی ها مرده و دلسرد کننده بنظر می رسند. در این راستا او تلاش کرده است تا فهمی جدید از فرایند بازیگری را به دنیای نمایش پیشنهاد دهد.در روش او بازیگر بینش بسیار بیشتری نسبت به خودش و شخصیتی که قرار است به تصویر بکشد ارائه می دهد.این شیوه این امکان را به بازیگر می دهد تا با سهولت و مهارت جدید به هر نقشی نزدیک شود.چخوف این اجازه را به بازیگر می دهد تا قبل از برخورد با کلمات ، در بدن خویش به آزمایش و بداهه پردازی بپردازد. در این شیوه به نظر می رسد همه چیز بسیار طبیعی تر جریان می یابد. چخوف به آثار استانیسلاوسکی مراجعه می کند و در برخی از سطح انتظار دارد خوانندگان وی نیز با آن آشنا باشند. اگر بازیگر هستید باید به هر حال کارهای او را خوانده باشید.