هر یک از فصل های کتاب حاضر به منزلۀ نوشته هایی برای تبیین و اثبات صحّت یک عقیدۀ خاص دربارۀ شیوۀ خواندن و تفسیر متون تاریخی عرضه شده است. بنابر استدلال اسکینر اگر قرار باشد تاریخ اندیشه را به سبکی دقیقا تاریخی بنویسیم، باید متن های مورد بررسی خود را درون چنان بافت فکری و چارچوب گفتمانی ای قرار دهیم که بتوانیم این نکته را دریابیم که مولفان متون در هنگام نوشتن آن ها چه می کرده اند. به بیان دیگر تأکید نویسنده بر این است که متن ها جنبۀ اجرایی یا کرداری دارند و لازم است که به صورت بینامتنی به بررسی آن ها پرداخت. نویسنده تلاش کرده است از شیوه های متداول پژوهش تاریخی استفاده کند تا به مفهوم های مورد نظر آن اندیشمندان پی ببرد، به تمایزات شان توجه کند، اعتقادات شان را بازیابد و، تا جایی که ممکن است، از راهی که امور می پیمایند سر درآورد. کوئنتین اسکینر با ادغان به این که در طی سفر به هزارتوی اندیشه ها نظریه های رقیب در برابر هم صف آرایی می کنند، پرسش از چگونگی نحوۀ سازگار ساختن این چشم اندازهای متباین را هنوز هم مسئله ای اساسی در اندیشۀ سیاسی عصر حاضر می داند. نویسنده امیدوار است با کندوکاو در تاریخچۀ نظریه های رقیب، بتواند غیر از علاقۀ تاریخی سهمی هم در این منازعه های رایج داشته باشد.