آرتور دموسلاوسکی، متولد ۱۹۶۷ در ورشو، خبرنگار و نویسنده، دانش آموخته ی رشته ی فلسفه، تاریخ و تئوری تئاتر که تحصیلات فوق لیسانس خود را به مطالعه ی آمریکای لاتین اختصاص داد. تب تند آمریکای لاتین، برنده ی «جایزه ی ادبی ورشو»، سومین کتاب اوست. پیش از این عیسی بدون تفنگ نگاهی منتقدانه به دوره ی پاپی ژان پل دوم و همچنین دنیا، نه برای فروش را نوشته است. کتابی که به جنبش های ضدجهانی سازی پرداخته و به عنوان کتاب سال ۲۰۰۲ برگزیده شده است. او اکنون، با دریافت بورس تحصیلی Fellowships Knight، که به خبرنگاران برجسته ی جهان اعطا می شود، به مطالعه و پژوهش در دانشگاه استنفورد اشتغال دارد.نمی دانم آیا اکنون، پس از فروپاشی کمونیسم، آماده ایم آن حقیقت ناخوشایند را درباره ی جنبه ی تاریک دنیای دموکراسی غرب بپذیریم؟ دنیایی که ده ها سال آرزومندش بودیم؛ آیا آماده ایم «کارنامه ی سیاه ضدکمونیسم» را بشناسیم؟ ارتکاب جنایاتی به نام آزادی، بخشی از میراث دنیای دموکراتیکی است که اکنون به آن تعلق داریم. با احساس مسئولیت بابت آن جنایات، باید در چارچوب تمرین های روحی، با وجدان و خرد انتقادآمیز با مسائل درگیر شویم. دست کم به این خاطر که در ذهن ما این تفکر ریشه ندواند که آدم کشی های نیکویی وجود دارند که بشریت را نجات می دهند. دست کم برای این که زمانی کسانی ما را به قیاس نگیرند با آن خیالبافان غربی که چشم از مسکو برنمی گرفتند، و آن رویاپروران آمریکای لاتین که می گفتند گولاگ وجود ندارد، چون آخر، این که غیرممکن است…من خودم متعلق به نسلی هستم که حماسه ی قهرمانانه ی انقلاب را تجربه کرده ام و گاه پیش می آید که با حسرت از آن روزهای خوش و پر تب و تاب یاد کنم؛ خاطره ی دفاع از وطن در مقابل ضدانقلابیون در خلیج خوک ها را با حسرت مرور کنم، چون خودم در آن شرکت داشتم. عجب تب تندی بود آن ماجرا! چه حال و هوایی! اما من می دانم برای بچه هایی که انقلاب را به یاد ندارند، آن حادثه فقط صفحه ای است از کتاب درسی مدرسه. آن چه من با پوست و گوشت حس کرده ام، برای آن ها متنی است که باید برای امتحان از بر کنند، حروفی مرده، تکه ای کاغذ.