از متن کتاب:

قربونت برم، چشم چشم، میتونم؛ دیگه حرف از نتونستن و نشدن نمی زنم، به مامان سپردم دکتر و راضی کنه سیبیلشو چرب کنه یه دو ماهی بهم فرصت بده اگر ببینه چرخ تشریفات خوب میچرخه پشیمون میشه… حتی اگر هم منصرف نشه ما کار خودمون رو کردیم نه؟ با افتخار کرکره ی تشریفات و میکشیم پایین و یه جای دیگه، تو یه خیابون دیگه دوباره میدیمش بالا، خوبه؟