برج میلاد زیباست، بزرگ است، باشکوه است، اما بی تاریخ.

درست مثل تیم فوتبالی با ستاره های کهکشانی که ده سال از تاسیسش گذشته باشد. چنین تیمی یارای رویارویی با تیمی محلی اما ریشه دار را ندارد. می تواند تیم محلی را در میدان زیر پا له کند، می تواند به صدر جدول برسد، قهرمان شود اما تاریخ است که جذب و دفع را می سازد، تاریخ نشان می دهد آن که محبوب است کدام است و آن که فراموش می شود کدام.