شعر نیما برخاسته از یکی از پر حادثه ترین مقاطع تاریخی ایران است، او به شدت تحت تاثیر تحولات سیاسی و اجتماعی زمانش است. مشکلات جامعه را در سال های ابتدایی، به شکلی سنتی و نیمه سنتی بیان می کند و پس از آن با طی کردن مسیر تکامل و تکوین، به شیوه ی سمبلیک و نمادگرایانه مسائل روز را در اشعارش به نمایش در می آورد. از غم های مردم و انتظار آنها برای طلوع صبحی روشن سخن می گوید.در این کتاب با نگاهی جامعه شناسانه به شعر نیما نگریسته می شود. یعنی بنیادها و کارکردهای اجتماعی شعر او و رابطه میان جامعه و ادبیات و قوانین حاکم بر آن بررسی می شود.