در تمام این داستان ها به نقش محوری انسان و رابطه ی انسان با انسان توجه شده و همین رابطه هاست که داستان ها را می سازد. در کنار هم بودن داستان ها، این امکان را به ما می آموزد که تفاوت ها و تشابه ها را بهتر ببینیم و با هم مقایسه کنیمو آن گاه موقعیت ها را درک کنیم. در هر داستان یک امکان متضاد (ضد و نقیض) جهت سنجش در رابطه با موجه بودن و دیدن آن شخصیت، یا حرکت های او به چشم می خورد، پیر و جوان، زنده و مرده، فاعل و مفعول، خوب و بد، واقعیت و ضد واقعیت و …داستان نویسان این مجموعه با وجود آن که در شهرستان های ایران زندگی می کنند به شهادت آثارشان شانه به شانه ی تحولات عمومی و بنیادی و مسایل عام بشری حرکت می کنند