در داستان های پلیسی نخستین نیز آنچه حرف اول را می زند، تاکید بر ماجراهای داستان بود، به ویژگی عاطفی و روحی فردی کمتر توجه می‌شد و آهنگ روایت سریع بود؛ این ویژگی هنوز هم تا حدی در داستان های پلیسی دیده می شود و حوادث بر کیفیت روان شناختی می چربد و هدف این نوع داستان ها، صرفا ایجاد سرگرم کنندگی است، عامل سرگرم کنندگی که یکی از مولف های بنیادی انواع داستان هاست، در داستان های واقعیت گریز برجسته می شود.