این دستور با روشی متفاوت و بر اساس واحدهای زبان فارسی تدوین و در آن از روش های سنتی و تقلیدی پرهیز شده است. در این اثر با ارایه مطالب تازه به ماهیت زبان فارسی در توصیف مطالب زبانی توجه شده است. رعایت اختصار و پرهیز از اطناب، دیگر ویژگی این کتاب است زیرا توجه به قواعد فرعی و عدم رعایت «کمینه گرایی» متعلم را در یادگیری سرگردان می کند بر همین اساس در این دستور بیشتر به اصول زبان پرداخته شده است.