جوزف کنراد (۱۹۲۴-۱۸۵۷) نویسنده بریتانیایی لهستانی بود. او در جوانی برای فرار از خدمت سربازی روسیه به کشتی رانی تجاری فرانسه پیوست پس از مدتی درگیر قاچاق اسلحه برای جنگ داخلی اسپانیا شد، تمام سرمایه اش را در این راه از دست داد و بعد به قصد خودکشی به سینه اش شلیک کرد اما صدمه جدی ای ندید رمان نوسترومو در سال ۱۹۰۴ چاپ شد؛ کتابی که ضرر مالی بزرگی برای او به همراه آورد. اما بعد از رمان دل تاریکی به شهرت جهانی رسید و دیگر هرگز طعم بی پولی را نچشید.

دوئل داستان طنز آمیز کنراد در مورد دو افسر ارتش ناپلئون است که به بهانههای بیهوده در طول جنگهای ناپلئونی طی یک سری دوئلهای مداوم با یکدیگر مبارزه میکند این دو در طول چندین دهه در هر موقعیتی که شانس ملاقات پیدا می کنند با یکدیگر می جنگند. این داستان طنزآمیز و در عین حال عمیقاً غم انگیز هم به بیهودگی جنگ و هم به پوچ بودن افتخار و احترام دروغین که از لوازم ضروری جنگ است، می پردازد.

منتقد سایت ام اچ پی بوکز درمورد رمان نوشته است: دوئل لطیف و به اندازه یک نیزه بلند و تیز است. نمی چرخد، به خود نمیبالد، پیچ و تاب نمیخورد و پر نمیشود؛ فقط پیش فرض روایی خود را تنظیم میکند و بدون حاشیه و گزافه گویی، مسیری را که ساخته ادامه میدهد و به نتیجه میرسد.