برای کسی که کمابیش به شیوه ی هگلی پرورش یافته، قالب آشکارا غیر تاریخی و غیر سیاسی اندیشه ی شوپنهاور قطعا عصبانی کننده است. عمیق ترین دغدغه های شوپنهاور عبارت اند از این که انسانی بودن در هرکجا و هر زمانی چیست، شخص چطور با جسمش مرتبط می شود، رنج چیست، خوشبختی کدام است و کدام نیست، آیا انسان آزاد است یا نه، زندگی چطور می تواند قابل تحمل شود، چطور باید به مرگ خود نگاه کرد، چه چیزی در فرد ناخودآگاه و سیطره ناپذیر است و این که کار هنری و تجربه ی هنری برای فرد چیست. تاریخ برای او یکسره بی اهمیت است. این باعث شده که به او قول نیچه «تا سرحد نبوغ غیرآلمانی» باشد. کتاب حاضر حاوی شرح مهمترین آرای شوپنهاور است. نویسندگان فصول مختلف کتاب، که همگی متخصص در فلسفه ی شوپنهاور هستند، هریک به یکی از وجوه اساسی اندیشه ی او پرداخته است. مطالعه ی این کتاب می تواند خواننده را یاری رساند تا بر کلیت منظومه ی فکری شوپنهاور اشراف یابد و تعیین کننده ترین وجوه آن را بهتر بشناسد.