این راهنما که مخاطبی بینارشته‌ ای را در نظر دارد بازتابی است از تحولات اخیر مرتبط با وجاهت و میراث دوره‌ی زبان‌ شناسی عمومی‌ (۱۹۱۶). کتاب رابطه‌ ی میان مطالب دوره با منابع دست‌ اول خود سوسور را که بعضا تا همین اواخر در دسترس نبوده‌ اند به‌صورت انتقادی بررسی می‌ کند. توجه ویژه‌ ای به جفت‌ های تقابلی می‌ شود: دال و مدلول، لانگ (نظام زبان) و پارول (گفتار)، همزمانی و درزمانی؛‌ مواردی که  نشان ‌مهر ساختارگرایی در سرتاسر علوم انسانی شده‌ اند. این کتاب بر میراث سوسور در ساختارگرایی  (و پساساختارگرایی) از یک سو و پدیدارشناسی از سوی دیگر ــ دو سنت فلسفی اصلی قرن بیستم ــ پرتو می‌ افکند و شاهدی است بر آنکه زبان‌ شناسی سوسوری امروز در دهه‌ ی سوم قرن ۲۱ همچنان مطرح است. خواننده مختار است کتاب را به‌ تنهایی یا به همراه دوره مطالعه کند.

بئاتا استاوارسکا استاد گروه فلسفه‌ ی دانشگاه اورگن امریکا و مولف این کتاب با استناد به مدارکی که بعضی از آن ها به‌ تازگی کشف شده‌ اند، نشان  می‌ دهد که کتابی که پس از مرگ سوسور به نام او به چاپ رسیده در واقع تا چه حد با منویات او متفاوت است.