فمینیسم جنبشی اجتماعی بوده که در جست وجوی پشتوانه های فلسفی، به مکاتب مختلفی رو آورده است. لیبرالیسم در عصر روشنگری، رمانتیسم در قرن نوزدهم، اگزیستانسیالیسم در نیمه ی قرن بیستم، و چپ نو در دهه های شصت و هفتاد. کتاب حاضر در پی توضیح چگونگی اتکای فمینیسم به این مکاتب و نیز در پی پاسخ این پرسش است که تا چه حد اعتبار و کارآمدی و پایایی گرایش های مختلف زنانه نگری متناسب با اعتبار و کارآمدی و پایایی مکاتبی است که پشتوانه ی فلسفی آن بوده اند.