تیموتی ویلیامسون فیلسوف معاصر انگلیسی وقتی می خواهد توصیفی از منطق به دست دهد آن را تشبیه به شعر می کند: “منطق به شعر خوب می ماند: تخیل دقیق و اصیل، شکل زیبا و قوی، عبارت های درست در ترتیب درست، تنوع های ظریف در محتوا، تأمل در زبان بر زبان و ارتباط آن با جهان، عمقی محصول دقتی نافذ.” نویسنده در این کتاب با رویکردی، شاید تازه به سه دفتر ضیاء موحد (غراب های سفید، مشتی نور سرد، نردبان اندر بیابان) کوشش کرده است ظرافت شعرهای او را که مصداق های توصیف بالا هستند نشان دهد. مطالب این کتاب عبارتند از: نگاه شاعر به زبان و طبیعت؛ چگونگی کاربرد استعاره ها؛ خوانش چهار شعر